Begin deze week liep ik de Hondsrug op naar Emmen. Deur uit, Martinikerkhof over, Herestraat in, Hereweg af, centrum Haren rechts, links, zandpad, zandpad, appeltaart, zandpad, zandpad, 250 gram Black Angus burger, zandpad, zandpad, Emmermeer.

Na 25 kilometer vond ik mijn slaapzak. Onder een boom. Het bos was stil, op een enkele vogel na. En de N34. Die ronkte op de achtergrond. Ook ‘s nachts om 2 uur en om 3 en om 4 uur. Ook de Hondsrug is tegenwoordig blijkbaar 24/7 in beweging.

De volgende dag liep ik 45 kilometer. Ik zag geen mens. Alleen op campings, bij de appeltaart en bij de Black Angus burger. Volgens kroegbaas Johan kwam dat doordat de mensen vermaakt willen worden en ze gewoon naar het bos gaan te saai vinden. En waar de kinderen vroeger verstoppertje speelden en ouders of grootouders nog even een ommetje maakten, zaten ze nou allemaal op de iPad. Bos, heide, schapen en hunebedden hebben ook in Drenthe plaats gemaakt voor sensatie en altijd maar elders kunnen zijn.

Mijn telefoon liet ik weloverwogen thuis en ik was waar ik was. Ik praatte met mensen, keek naar bomen, speelde met zandkorrels, luisterde naar de wind en onderging de verveling. Twee dagen Hondsrug voelde als een week weg uit de tijd. Terug in de stad hoor en zie ik alles en iedereen nog harder gillen om aandacht. Ik laat’t maar. Volgende week trek ik er drie of vier dagen op uit.

— Update 1

Eerder dit jaar maakt ik een wandeling met filmmaker en goede vriend Ismael Lotz. Hij maakte onderstaande BosVlog van ons avontuur. Wil je ook wandelen? Laat maar horen. Ik ken de Drentse Hondsrug als mijn broekzak en weet eigenlijk overal wel – ook zonder kaart, GPS of telefoon – een weg te vinden.

— Update 2

Bovenstaand stukje leverde veel mooie reacties op. Een flink deel van die reacties komt er op neer dat de lezers het tof vinden dat ik zo maar ga wandelen. Zo maar zonder mijn telefoon. Zo maar zo ver. Zo maar zonder route, zonder plan. En dat ze dat eigenlijk ook wel willen. Eén van mijn reacties knip en plak ik hieronder. Ter inspiratie en ter uitnodiging.

Dank. Mooi dat je’t tof vindt. Ik hoop met zo’n stukje – een beetje – de lezers te inspireren ook iets dergelijks te doen. Zo moeilijk is’t niet. En minder groots en gewichtig dan heulemaal naar Santiago de Compostella lopen. Ik zou zeggen: begin gewoon met een wandelingetje (vanuit Groningen) naar Sleen via het Pieterpad. Da’s prachtig en heel behapbaar. Juist ook in je eentje. Elke dag een etappe (of als je lekker gaat twee).

Je kunt eventueel eerst naar Zuidlaren lopen en dan met de bus terug. En eventueel dan naar Rolde (en met de bus terug). En bijvoorbeeld vanaf dat punt wel alvast spullen gaan meenemen voor blijven slapen in’t bos. Om te trainen met meer gewicht in je rugzak en om de mogelijkheid te hebben om niet terug te hoeven. En op enig moment bleef ik slapen en was ik hooked aan onder een boom of sterrenhemel slapen. Op Wandelnet vind je alle langeafstandswandelpaden (LAW‘s en meer). Die kun je zowel lopen als kant en klare route als ook in stukjes via hun handige tool te gebruiken als routeplanner. Als je bang bent om te verdwalen / graag route’s loopt kun je het beste de app van Topo-GPS gebruiken. Die is geniaal. Je kunt er ook route’s (bijvoorbeeld van Wandelnet) in laden.
En als je eerst een keer liever samen gaat… kan dat natuurlijk ook 🙂 En dan zonder kaart, telefoon, route en plan. En met mijn rugzak 🙂
Verdere tips:
  • Wandel langzaam. Ik loop vaak een uur of twee, drie, zonder haast en ga dan tenminste een kwartier rustig zitten eten en drinken. Soms veel langer. Daarna loop ik nog twee of drie uur en pauzeer ik opnieuw. Soms midden in het bos. Soms met appeltaart bij een bakker of met bier en een stevige maaltijd bij een dorpskroeg. Zo loop je al snel acht, negen, tien uur op een dag, zonder echt vermoeid te raken. En ook al loop je maar vijf kilometer per uur. Je bent al snel dertig kilometer verder. Echt.
  • Laat je telefoon thuis (of uit of vliegtuigmodus). Zo voelt twee dagen wandelen als een week de deur uit. Vorig jaar heb ik het Pieterpad (in delen van 3, 4, 5 dagen) uitgelopen. Vijf dagen offline / wandelen voelt als twee weken vakantie.
  • Drink veel. Ik gebruik een twee liter Camelbak drinkpack. Veel rugzakken hebben ruimte voor zo’n pack en een gaatje aan de zijkant voor het drinkslangetje. Ideaal. Drinken ook tijdens het wandelen.
  • Eet voldoende – in elke pauze. Favoriet voor mij: fruit, studentenhaver, gedroogde abrikozen, appeltaart 🙂
  • Buiten slapen en ook met regen droog blijven? Ik leg mijn slaapzak en matje in een bivakzak gekocht bij de legerdump. Het exemplaar met rits is handiger dan die met alleen klittenband. Een tentje is comfortabeler, maar is niet overal buiten campings te gebruiken (zonder dat je opvalt).
  • Geen zin in blaren? Aj / sorry. Maar goede schoenen doen een hoop. En de echt gouden tip (en de eerste tube) kreeg ik van Paul Smit: GehWohl. Eén tube was exact genoeg voor het hele Pieterpad. Verder gebruik ik talk-poeder om mijn voeten en schoenen wat koel en droog te houden. Blaren prikken? Kan. Ik loop ze meestal stuk en plak het daarna af met LeukoPOR tape.
  • Bang voor teken? Terecht. Draag bedekkende kleding als je begroeid gebied in gaat, check tijdens en na het wandelen of je passagiers hebt en verwijder ze zo snel mogelijk. Een tekentang werkt beter dan een pincet. Mijn indruk is verder dat de sterkste dosering (50%) Deet-sprays ook helpen. En: benen scheren, zodat ze minder gemakkelijk blijven hangen.
  • Geniet. Van elke stap. Van elke boom. Van elke keer dat je oog in oog staat met een ree of een specht hoort hameren. En van elke punt appeltaart, die je verdiend hebt 🙂
Vragen? Vragen. Aanvullingen? Tips? Laat maar horen. Wandelen? Als ik tijd heb ga ik mogelijk op je uitnodiging in 🙂
Hoe dan ook: veel plezier!

Wat leerde ik van onze eerste vaste donateur?

Sinds 2017 word ik in mijn vrije werk ondersteund door donateurs, gulle gevers, noem ik ze ook wel. Jarenlang liep dat via Patreon, via losse giften of een enkele grotere sponsoring. Sinds kort is er de stichting Rust in Uitvoering en nodig ik mensen daar uit om...

Doneer nu voor werk waar de wereld (nog) niet om vraagt

Al jaren doe ik werk waar de wereld (nog) niet op zit te wachten. Dat financierde ik met werk in opdracht, donaties en… zuinig leven (effectief kom ik al jaren ~ bewust balancerend ~ rond van ongeveer een sociaal minimuminkomen). Sinds maart 2026 is er de stichting...

Op zoek naar pinda-investeerders

Op zoek naar pinda-investeerders Met goede vriend en econoom Ronald Mulder in gesprek over de waardering van wroeten in het sociale weefsel van de maatschappij [Lees je liever mee in het Google Doc, zodat je ook meteen daar kunt reageren? Voel je welkom.] [Lees en...

Slecht weer bestaat…

Slecht weer bestaat… Hoe bied je klimaatsomberte het hoofd? Slecht weer bestaat niet, zo begint een bekend Scandinavisch gezegde. Maar de meeste mensen worden wel vrolijker van een heerlijke zonnige lentedag – klein briesje, kabbelend beekje, frisgroene blaadjes en...

Een uitnodiging tot bewuste waardering

Vooraf: bij het lezen van dit artikel kun je enig ongemak ervaren. Dat realiseer ik me en… is herkenbaar. Zie het als één van mijn vele onderzoeken, waarin ik iets uitprobeer, pionier in een poging iets waardevols te ontdekken. Voel je geenszins verplicht tot iets,...

Inhoudelijke toelichting ‘What Remains (of Holding Pain)’

[versie 1.02b – om als inhoudelijke toelichting mee te gaan met een aanvraag bij onder andere Behringer Hazewinkel – tot stand gekomen dankzij mee– en tegendenken van Robert Jan Verhagen, Ronald Mulder, Eva Hund, Leonie Bais, Judith Smits, Rianne Wubs, Gea Schenk… 💚 ]...

Wat je vasthoudt, houdt je vast.

‘Wat je vasthoudt, houdt je vast,’ blijf ik herhalen voor mezelf, en voor anderen.  Soms kies ik ervoor om een formulering te gebruiken waarin de betekenis, die het voor mij heeft, er iets dikker bovenop ligt:  ‘Wat jij vasthoudt, houdt jou ook vast.’ ‘Het gaat te...

Green Lovin Grunnegers – samen Groningen vergroenen

Suggestie: lees deze uitnodiging op de wijs van… Scooby Snacks op Youtube of hier op Spotify.De afgelopen weken, maanden, jaren deed ik – vaak samen met anderen – van alles om de natuur in en om de stad zetjes te geven.  We haalden zaailingen uit het bos en plantten...

Ode aan de vroeg-pionier

In 2011 belandde ik bij het Noord Nederlands Toneel op het kunstenaarspad en ontwikkelde ik me stapje voor stapje tot social practice artist. Drie jaar terug besloot ik vol voor een leven als kunstenaar te gaan, een plek in te nemen in de kunstwereld. Artist coach /...

Breathwork Buddies VI – meer uit je adem halen met je misschien wel toekomstige kameraden

Wie de adem beheerst, heeft grip op het leven. Je slaapt eerder, dieper. Je rust beter uit, herstelt meer. Je hebt meer focus, minder stress. Je houdt je hartslag laag bij het hardlopen, hebt meer power bij het sprinten en na afloop minder verzuring. Je bent scherp op...

Breathwork Buddies V – de volgende ademgroep voor mannen die de diepte in willen met adem

Wie de adem beheerst, heeft grip op het leven. Je slaapt eerder, dieper. Je rust beter uit, herstelt meer. Je hebt meer focus, minder stress. Je houdt je hartslag laag bij het hardlopen, hebt meer power bij het sprinten en na afloop minder verzuring. Je bent scherp op...

Ghosting – hallo, is daar iemand?

Vorig jaar nodigde ik een vriendin, die even in between jobs zat,  – gratis – mee te doen met een – betaald – seminar. ‘Vind je vast leuk en er doen veel leuke mensen mee. Wie weet wat er ontstaat.’ ‘Wat lief. Ik deel uiteraard graag in de kosten die je maakt voor...