“Fiets kopen?” 

“Nee, dank je.”

“Heb je dan wat geld over?” 

“Nee, dank je.”

“OK.”

“Maar kan ik je ergens anders mee helpen?”

“Huh?”

“Ja.”

“Euh. Wat bedoel je?”

“Nou wat ik zeg. Kan ik je ergens mee helpen?”

“Euh.”


“Hoe oud ben je? Wat doe je hier? Waarom verkoop je eigenlijk fietsen? Waar gebruik je het geld voor?”

“Euh. 31. Verkopen.” wijst naar zijn fiets. “Voor eten. En een slaapplek.”

“Wat doe je overdag? Gebruik je iets?”

“Ja.”

“Licht spul of zwaar spul?”

“Licht spul af en toe zwaar, maar geen heroine. Mijn vriendin wel.”

“Je vriendin?”

“Ja, met haar heb ik sinds juni een zoontje. We mogen hem niet zien.”

“Wat wil je graag?”

“Werk. Een huis. Een gewoon leven. Maar dat is best moeilijk. Ik heb ADHD, zit in de schulden en het drugsgebruik maakt het er ook niet gemakkelijker op.”“Poeh hee.”

“En wie ben jij eigenlijk? Een hulpverlener of zo?”“Nee. Niet echt. Ik doe iets met daklozen. Ik drink koffie met dak- en thuislozen en probeer anderen dat ook te laten doen.”

“Ah dan heb ik jou laatst opp RTV Noord gezien, toen ik in de bak zat. Tof!”

“Dank je. Wat leuk om te horen.”


“Hoe kun je mij helpen? Ik heb een paar jaar op de markt gestaan. Kan goed praten. Heb motortechniek gestudeerd.”

“Euh. Koffie volgende week?”


“Ja. Graag. Wil je mijn 06? Dan kun je me bellen.”

“Kom maar door.”

“Heb je Lebara? Dan kan ik jou namelijk ook gratis bellen.”

“Nee. Maar ik bel jou wel. Dat kost je ook niets ;-)”

En zo ging’t vanavond op weg terug naar huis. Volgende week koffie.

Ook Gewoon een kop koffie doen met een dak- of thuisloze? Of lees hier hoe je gewoon een kop koffie doet.

Hoe maak je als ZZP-er je schip klaar voor de Corona-storm?

Vanochtend belde ik met Ella, de uitbaatster van De Pijp, waar ik een flexplek heb. Gewoon om even te bellen, zoals we normaal gesproken bijna elke dag wel even gewoon kletsen. We sparden wat en toen nodigde Ella me uit om even een mailtje te componeren voor de...

Wie wil verdriet delen?

Iedereen draagt verdriet en pijn bij zich. De één meer of heftiger, de ander minder of luchtiger. Onverwerkt verdriet of trauma’s staan lekker leven in de weg en leiden niet zelden tot meer ellende zoals algehele chagrijnigheid, naar gedrag, een burn-out of een...

Waar ellende vandaan komt (en wat ik ermee ga doen)

In voorbereiding op mijn Vision Quest, begin 2020, sprak ik met verschillende mensen die iets dergelijks hadden ondernomen. Een man deelde dat-ie na tien dagen bos, in stilte, op alleen water het licht had gezien en één en al vrijheid en verbinding had ervaren. Dat...

Op Vision Quest in Drenthe

Een week terug was ik op Vision Quest. Inmiddels ben ik weer - zo ongeveer - geland. Drie dagen en drie nachten was ik in mijn eentje, op alleen water, in totale stilte in het bos. Drie dagen en drie nachten was ik bezig met alles loslaten wat niet mijn essentie was...

Mee naar de toekomst en terug

We leven in een tijdperk van wereldwijde transitie. Van een geïndustrialiseerde wereld vol met uit de hand gelopen centralisatie, standaardisaties en controle, gaan we toe naar een wereld waarin steeds meer mensen, steeds meer gevoed door andere mensen, gaan denken en...

Samen door de Wadden met Oud en Nieuw

Met oud en nieuw was ik met Beau op Terschelling. We waren liever op een waddeneiland met regen, wind en leegte dan warm thuis tussen de mensen in de stad. Op Terschelling is het geweldig. Met de boot vanaf Harlingen, aankomen op West, langs de Waddenzee fietsen naar...

Op zoek naar een uitgever voor mijn coming of age roman ‘Gespoord’

De afgelopen twee jaar werkte ik aan een boek, een roman. Ik vind het af genoeg om nu op zoek te gaan naar een uitgever en het samen tot een mooi einde te brengen. Hieronder deel ik de brief die ik naar een aantal uitgevers wil sturen, de synopsis en een linkje naar...

Van Asostaat Groningen naar Vrijstaat Groningen!

Binnenstad Groningen. Zaterdagmiddag. Ik loop een rondje. Mensen genieten van een heerlijk herfstzonnetje. Ze pikken een terrasje. Ze keuvelen wat en shoppen wat. Heerlijk. Een aantal mensen is minder lekker bezig. Ze zijn zo verzonken in hun telefoon dat ze tegen...

Groningen. City of Millennials.

De afgelopen tijd vraag ik me steeds vaker af wat er met ons mooie Groningen aan de hand is. Waarom fietsen mensen over de stoep en gaan ze er daarbij van uit dat jij als voetganger wel even aan de kant gaat? Waarom dumpen stadjershun afval op straat, terwijl ze het...

Prikkels, prikkels en nog meer prikkelen

Door een continue multi-overprikkeling, leven we in een roes, hebben we steeds heftiger prikkels nodig en krijgen en maken we die. Daardoor hebben we steeds minder contact met onszelf en onze omgeving en doen maar wat. Onder andere fietsen op de stoep en bejaarden aan...

Een week weg uit de tijd

Begin deze week liep ik de Hondsrug op naar Emmen. Deur uit, Martinikerkhof over, Herestraat in, Hereweg af, centrum Haren rechts, links, zandpad, zandpad, appeltaart, zandpad, zandpad, 250 gram Black Angus burger, zandpad, zandpad, Emmermeer. Na 25 kilometer vond ik...

Die ene Vraag voor Nederland

Zeven jaar terug gaf ik een lezing over social media en de kracht van de massa die je daarmee kunt aanspreken. Ik stond op het podium en 300 paar ogen staarden me aan. Nooit eerder had ik de kracht van de massa zo gevoeld. 300 paar ogen. Daar konden geen 300.000...