Vroeger was er een verband tussen tijd en afstand. Je was, je liep, je was. Je deed iets op plek A. Je deed iets op plek B. Je had contact met wat mensen. En dat was het dan. Afstand was overzichtelijk. Contact met mensen evenzo. Een dag had 16 uur. Je legde misschien 10 kilometer af of maximaal 15. Je sprak met 20 mensen. Je dacht aan 30 of 40.

Tegenwoordig gaat het anders. Je wordt wakker. Je pakt je telefoon. Facebook-updates in groep met 46 studenten. 5 Updates in groep met 86 stuiteraars die druk bezig zijn om eigen stukje van Nederland / de wereld mooier te maken. 5 Reacties op een bericht over morgen galerij schoonmaken samen met buren, maar nog niet voldoende aanmeldingen. 8 nieuwe reacties op Twitter, 2 nieuwe volgers (even profiel checken). 9 E-mails, 6 uit Groningen, 3 euh wacht 4 inmiddels van elders. 1 met 8 foto’s van gisteren waar ik iets mee kan / moet. Even reageren. 2 SMS-jes waarvan 1 van mijn vader hoe laat we elkaar morgen (dus vandaag) waar zien? En comments in een Google Doc waar ik gisteren aan werkte en pas volgende week mee verder wilde. 12 van 3 mensen. En iemand die moppert dat-ie Google Docs niet in komt. Koffie, ontbijt. De NOS-app brengt me via Oregon naar Syrië en Afghanistan naar Griekenland. Ik denk aan Georgië, waar Ronald en ik in 2005 waren bij Eka en Mano en George en George en Gio die eigenlijk ook George heette. Google News begint en eindigt in Groningen en brengt me langs ergens in China en beurzen in New York. En nog voor Iris aan tafel aanschuift, heb ik in mijn hoofd contact met honderden mensen gehad en dui-zen-den kilometers gemaakt.

Ik wandel naar mijn plek in mijn Coffee Company. Door de stad. SMS-je dat mijn vader probeert er op tijd te zijn. Jonny vraagt vraagt me hoe’t gaat en vertelt me dat-ie morgen wandelt met ‘t Leger des Heils en dat Marcel wel even een foto gaat maken. Max zit op mijn plek met koffie en taart en vertelt me over jonge Polen die willen werken, maar geen werk kunnen vinden en dus maar gaan drinken. En over Herman en Ria die hopelijk naar Meppel gaan. En over Rolf en Gizelle.

Zo ga ik een ontwerp maken voor een congres / feestje / samenkomst in Leeuwarden met mensen uit Drenthe, Groningen, Fryslân. Een Noordelijke club opent een filiaal van een landelijke beweging in het Noorden en vraagt of ik ze daar bij help. Ik prik een uurtje en verbind me met mensen uit Den Haag, Amersfoort, Utrecht, Groningen, Fryslân, Drenthe en breng ze samen op één punt. In elk geval nu eerst in mijn hoofd. En dan heb ik mijn kilometers voor vandaag en deze week wel weer gemaakt.

Vanmiddag naar Drenthe. Telefoon uit. Rondje toeren met mijn vader. Samen van’t zonnetje genieten. Samen quality kilometers maken.

Goed weekend.

Van Asostaat Groningen naar Vrijstaat Groningen!

Binnenstad Groningen. Zaterdagmiddag. Ik loop een rondje. Mensen genieten van een heerlijk herfstzonnetje. Ze pikken een terrasje. Ze keuvelen wat en shoppen wat. Heerlijk. Een aantal mensen is minder lekker bezig. Ze zijn zo verzonken in hun telefoon dat ze tegen...

Groningen. City of Millennials.

De afgelopen tijd vraag ik me steeds vaker af wat er met ons mooie Groningen aan de hand is. Waarom fietsen mensen over de stoep en gaan ze er daarbij van uit dat jij als voetganger wel even aan de kant gaat? Waarom dumpen stadjershun afval op straat, terwijl ze het...

Prikkels, prikkels en nog meer prikkelen

Door een continue multi-overprikkeling, leven we in een roes, hebben we steeds heftiger prikkels nodig en krijgen en maken we die. Daardoor hebben we steeds minder contact met onszelf en onze omgeving en doen maar wat. Onder andere fietsen op de stoep en bejaarden aan...

Een week weg uit de tijd

Begin deze week liep ik de Hondsrug op naar Emmen. Deur uit, Martinikerkhof over, Herestraat in, Hereweg af, centrum Haren rechts, links, zandpad, zandpad, appeltaart, zandpad, zandpad, 250 gram Black Angus burger, zandpad, zandpad, Emmermeer. Na 25 kilometer vond ik...

Die ene Vraag voor Nederland

Zeven jaar terug gaf ik een lezing over social media en de kracht van de massa die je daarmee kunt aanspreken. Ik stond op het podium en 300 paar ogen staarden me aan. Nooit eerder had ik de kracht van de massa zo gevoeld. 300 paar ogen. Daar konden geen 300.000...

Hoe Wilders zijn achterban vals voorlicht met van internet geplukte foto.

Vandaag houdt D66 haar congres. Kijkend naar tweets en livestream is dat een vrolijke bedoening. Geert Wilders heeft het congres opgemerkt en doet er een tweet over. Zie hieronder. Met de foto in deze tweet suggereert Wilders dat er nogal veel hoofddoekje dragende...

Hoe laten we nog meer dames ook ‘s avonds met een veilig gevoel door de tunneltjes tussen stad en Vinkhuizen fietsen?

[Status: permanent beta / nooit af] Op 17 november vroeg ik Groningers - vanuit mijn rol als aanjager van het Veranderlab Veiligheid - waar en wanneer ze zich onveilig voelden en waarom. Mijn intentie hierbij: die situaties samen onder de loep nemen, één of twee...

Wat is het nut van social media voor jou?

De eerste jaren nadat Twitter en Facebook op de wereld kwamen, was er tijdens een lezing altijd wel iemand met een vraag over het nut van social media. “Wat heb ik er nou aan dat andere mensen melden dat ze op het toilet zitten of worteltjes staan te schrappen?” Ik...

Oertijd, ijktijd. In beta.

Goed. Even lekker vaag doen. Ik deel wat dwarrelingen uit mijn hoofd. Schiet, vraag of vul gerust aan. Work in progress. Vorige week was ik met mijn vader in het Aviodrome in Lelystad (vader-zoon aanrader trouwens). Het museum vertelt onder meer het verhaal van de...

Quality kilometers in Drenthe

Vroeger was er een verband tussen tijd en afstand. Je was, je liep, je was. Je deed iets op plek A. Je deed iets op plek B. Je had contact met wat mensen. En dat was het dan. Afstand was overzichtelijk. Contact met mensen evenzo. Een dag had 16 uur. Je legde misschien...

Het is 2030. Hoe leven we samen? Mijn ideaalplaatje voor Groningen.

Liesbeth van de Wetering en Frank Brander vroegen me of ik even een pitch van vijf minuten wilde doen op de tweede bijeenkomst van het Vernieuwingsnetwerk Groningen, vanavond - ergens in Selwerd - Groningen. Het is 2030. Hoe leven we samen? Jouw ideaalplaatje voor de...

Gewoon weer samen

Mijn ouders zorgden voor mijn oma en mijn oud-oom. Want mijn moeder wilde iets terug doen. En mijn vader hielp haar dan maar dus. Koken, wassen, wonden verzorgen, mee uit rijden nemen, naar het verzorgingstehuis op en neer, wandelen, af-en-toe ‘ns flink uitgekafferd...