Vanavond vond de derde editie van het jaarlijks daklozendiner van Vindicat plaats. Er waren 120 aanmeldingen en nog meer aanwezigen. Mannen van het Eemshuis. Mannen van het Ommelanderhuis. Vrouwen van voorheen Toevluchtsoord. Dertig kinderen. Twintig Vindicaters en twintig mensen van Het Kopland en ik. Want ik hoor er inmiddels ook een beetje bij.

Ik sta buiten bij de deur. Mensen welkom te heten. Samen met gastheren van Vindicat en Het Kopland.

De deur gaat dicht. De muziek stopt. Het diner begint. Samen met twee Vindicaters blijf ik nog even buiten voor eventuele laatkomers.

Er komt een student aan gewandeld. “Vindicat?” “Ja, Vindicat.” En hij snelt naar binnen.

De Vindicaters en ik kijken elkaar aan. “Kende jij hem?” “Nee. Jullie?” “Vreemd.” “Zal wel goed zijn.”

Ik loop toch even achter hem aan. En hij heeft een plekje gevonden in de mensa tussen de andere gasten. “Zal wel goed zijn,” denk ik.

Ze eten. We eten.

Joost en ik staan te kletsen. “Wat een mensen. En wat hebben ze een verhalen.”

En daar komt die student zijn toetje halen.

“Hoi, ik ben Ritzo.”

“Hoi” en geen naam.

“Wat brengt jou hier?”

“Wat brengt mij hier? Wat brengt jou hier?”

“Nou ik doe iets met daklozen in Groningen. Gewoon een kop koffie heet het. Ik drink koffie met dak- en thuislozen en nodig iedereen uit om dat ook te doen.”

“OK. Dat klinkt goed. En mijn verhaal. Tsja. Ik zwerf een beetje.”

“Maar je ziet er uit als gewoon een student.”

“Ja. Maar ik zwerf een beetje. Buiten. In de nachtopvang. Bij vrienden. Wacht even. Even mijn tassen ophalen. Ik had een vriendin.”

Ik loop achter hem aan.

“Mijn ouders zijn overleden. Allebei.”

“Poeh.”

“Ik ben euh…”

“Wees?”

“Ja. Ik speel euh speelde ook in een bandje.”

“Waar kom je vandaan?”

“Emmen.”

“Geinig. Ik ook. Althans ik heb’r op school gezeten.”

“Ik ook. KDC.”

“Esdal.”

“Hoe oud ben je?”

“22.”

“36.”

“Serieus. Haha.”

“Ik moet verder. We spreken.”

“Of we doen een kop koffie.”

“Trouwens ik heet Richel.”

“Ik Ritzo.”

“Hee dat lijkt op elkaar. Geinig.”

Sta je dan met je blije hoofd. Op de kroeg.

Op zoek naar een uitgever voor mijn coming of age roman ‘Gespoord’

De afgelopen twee jaar werkte ik aan een boek, een roman. Ik vind het af genoeg om nu op zoek te gaan naar een uitgever en het samen tot een mooi einde te brengen. Hieronder deel ik de brief die ik naar een aantal uitgevers wil sturen, de synopsis en een linkje naar...

Van Asostaat Groningen naar Vrijstaat Groningen!

Binnenstad Groningen. Zaterdagmiddag. Ik loop een rondje. Mensen genieten van een heerlijk herfstzonnetje. Ze pikken een terrasje. Ze keuvelen wat en shoppen wat. Heerlijk. Een aantal mensen is minder lekker bezig. Ze zijn zo verzonken in hun telefoon dat ze tegen...

Groningen. City of Millennials.

De afgelopen tijd vraag ik me steeds vaker af wat er met ons mooie Groningen aan de hand is. Waarom fietsen mensen over de stoep en gaan ze er daarbij van uit dat jij als voetganger wel even aan de kant gaat? Waarom dumpen stadjershun afval op straat, terwijl ze het...

Prikkels, prikkels en nog meer prikkelen

Door een continue multi-overprikkeling, leven we in een roes, hebben we steeds heftiger prikkels nodig en krijgen en maken we die. Daardoor hebben we steeds minder contact met onszelf en onze omgeving en doen maar wat. Onder andere fietsen op de stoep en bejaarden aan...

Een week weg uit de tijd

Begin deze week liep ik de Hondsrug op naar Emmen. Deur uit, Martinikerkhof over, Herestraat in, Hereweg af, centrum Haren rechts, links, zandpad, zandpad, appeltaart, zandpad, zandpad, 250 gram Black Angus burger, zandpad, zandpad, Emmermeer. Na 25 kilometer vond ik...

Die ene Vraag voor Nederland

Zeven jaar terug gaf ik een lezing over social media en de kracht van de massa die je daarmee kunt aanspreken. Ik stond op het podium en 300 paar ogen staarden me aan. Nooit eerder had ik de kracht van de massa zo gevoeld. 300 paar ogen. Daar konden geen 300.000...

Hoe Wilders zijn achterban vals voorlicht met van internet geplukte foto.

Vandaag houdt D66 haar congres. Kijkend naar tweets en livestream is dat een vrolijke bedoening. Geert Wilders heeft het congres opgemerkt en doet er een tweet over. Zie hieronder. Met de foto in deze tweet suggereert Wilders dat er nogal veel hoofddoekje dragende...

Hoe laten we nog meer dames ook ‘s avonds met een veilig gevoel door de tunneltjes tussen stad en Vinkhuizen fietsen?

[Status: permanent beta / nooit af] Op 17 november vroeg ik Groningers - vanuit mijn rol als aanjager van het Veranderlab Veiligheid - waar en wanneer ze zich onveilig voelden en waarom. Mijn intentie hierbij: die situaties samen onder de loep nemen, één of twee...

Wat is het nut van social media voor jou?

De eerste jaren nadat Twitter en Facebook op de wereld kwamen, was er tijdens een lezing altijd wel iemand met een vraag over het nut van social media. “Wat heb ik er nou aan dat andere mensen melden dat ze op het toilet zitten of worteltjes staan te schrappen?” Ik...

Oertijd, ijktijd. In beta.

Goed. Even lekker vaag doen. Ik deel wat dwarrelingen uit mijn hoofd. Schiet, vraag of vul gerust aan. Work in progress. Vorige week was ik met mijn vader in het Aviodrome in Lelystad (vader-zoon aanrader trouwens). Het museum vertelt onder meer het verhaal van de...

Quality kilometers in Drenthe

Vroeger was er een verband tussen tijd en afstand. Je was, je liep, je was. Je deed iets op plek A. Je deed iets op plek B. Je had contact met wat mensen. En dat was het dan. Afstand was overzichtelijk. Contact met mensen evenzo. Een dag had 16 uur. Je legde misschien...

Het is 2030. Hoe leven we samen? Mijn ideaalplaatje voor Groningen.

Liesbeth van de Wetering en Frank Brander vroegen me of ik even een pitch van vijf minuten wilde doen op de tweede bijeenkomst van het Vernieuwingsnetwerk Groningen, vanavond - ergens in Selwerd - Groningen. Het is 2030. Hoe leven we samen? Jouw ideaalplaatje voor de...