Vanavond vond de derde editie van het jaarlijks daklozendiner van Vindicat plaats. Er waren 120 aanmeldingen en nog meer aanwezigen. Mannen van het Eemshuis. Mannen van het Ommelanderhuis. Vrouwen van voorheen Toevluchtsoord. Dertig kinderen. Twintig Vindicaters en twintig mensen van Het Kopland en ik. Want ik hoor er inmiddels ook een beetje bij.

Ik sta buiten bij de deur. Mensen welkom te heten. Samen met gastheren van Vindicat en Het Kopland.

De deur gaat dicht. De muziek stopt. Het diner begint. Samen met twee Vindicaters blijf ik nog even buiten voor eventuele laatkomers.

Er komt een student aan gewandeld. “Vindicat?” “Ja, Vindicat.” En hij snelt naar binnen.

De Vindicaters en ik kijken elkaar aan. “Kende jij hem?” “Nee. Jullie?” “Vreemd.” “Zal wel goed zijn.”

Ik loop toch even achter hem aan. En hij heeft een plekje gevonden in de mensa tussen de andere gasten. “Zal wel goed zijn,” denk ik.

Ze eten. We eten.

Joost en ik staan te kletsen. “Wat een mensen. En wat hebben ze een verhalen.”

En daar komt die student zijn toetje halen.

“Hoi, ik ben Ritzo.”

“Hoi” en geen naam.

“Wat brengt jou hier?”

“Wat brengt mij hier? Wat brengt jou hier?”

“Nou ik doe iets met daklozen in Groningen. Gewoon een kop koffie heet het. Ik drink koffie met dak- en thuislozen en nodig iedereen uit om dat ook te doen.”

“OK. Dat klinkt goed. En mijn verhaal. Tsja. Ik zwerf een beetje.”

“Maar je ziet er uit als gewoon een student.”

“Ja. Maar ik zwerf een beetje. Buiten. In de nachtopvang. Bij vrienden. Wacht even. Even mijn tassen ophalen. Ik had een vriendin.”

Ik loop achter hem aan.

“Mijn ouders zijn overleden. Allebei.”

“Poeh.”

“Ik ben euh…”

“Wees?”

“Ja. Ik speel euh speelde ook in een bandje.”

“Waar kom je vandaan?”

“Emmen.”

“Geinig. Ik ook. Althans ik heb’r op school gezeten.”

“Ik ook. KDC.”

“Esdal.”

“Hoe oud ben je?”

“22.”

“36.”

“Serieus. Haha.”

“Ik moet verder. We spreken.”

“Of we doen een kop koffie.”

“Trouwens ik heet Richel.”

“Ik Ritzo.”

“Hee dat lijkt op elkaar. Geinig.”

Sta je dan met je blije hoofd. Op de kroeg.

SLIK! Nederlandse automobilisten zetten per jaar 3000 olympische zwembaden vol brandstof in de fik.

Afgelopen zondag reden we vanuit Groningen op en neer naar het midden van het land voor een rondje langs familie. Op de A7 was het druk. De A6 was één en al auto. En zelfs op de acht banen van de A12 was het heen én terug alles behalve een auto-rustige zondag. ‘Waar...

Op zoek naar 100 Groningers, die aan staan

‘Andere regio’s laten keer op keer van zich horen, gaan mee op handelsreizen en staan met busladingen lobbyisten in Den Haag en Brussel. Groningers zie je bijna nooit en zeker niet met één duidelijk verhaal voor de toekomst. En ik denk dat jullie daar kansen laten...

Donkerder Avond bij EM2 – kom je ook?

Donderdag 30 juli. Een avond in EM2 Groningen rondom mijn roman Donkerder.  Op 30 april kwam Donkerder, mijn debuutroman, uit. Sindsdien is er - nog even los van Corona - veel gebeurd. De eerste paar honderd mensen kochten, leenden en lazen mijn boek. Ik kreeg diep...

Lokaal Lekkers – eten uit eigen buurt en regio

Hou je van lekker koken en eten met gezond, mooi - bio, kleinschalig, liefdevol - spul op fietsafstand? Dit is je kaartje met kaasboeren, melktaps, lokale bierbrouwerijen, meel van de molens, boerderij-ijs, heerlijke honing, vis, schelpdieren, vlees en alles wat je je...

RVS-advies structureel terugbrengen dakloosheid lang niet structureel genoeg: Dakloos word je niet op je 20e of 30e, omdat je geen huis meer hebt. Dakloos word je doorgaans al vlak na je geboorte.

Gisteren bracht de Raad voor Volksgezondheid & Samenleving (RVS) een gevraagd advies uit aan staatssecretaris Paul Blokhuis over een structureel andere aanpak voor het terugdringen van dakloosheid in Nederland. De Raad wil vooral inzetten op huisvesting en minder...

Daar komt de stille revolutie

Een paar maanden terug sprak ik op een school in Groningen met Tom. We hadden het over werk, mijn werk, zijn werk en ik vroeg hem wat hij wilde worden. “Beroemd,” was zijn antwoord. “Beroemd?” “Ja, maakt niet uit hoe en waarmee.” Typisch iets waar je mee bezig kunt...

Hoe maak je als ZZP-er je schip klaar voor de Corona-storm?

Vanochtend belde ik met Ella, de uitbaatster van De Pijp, waar ik een flexplek heb. Gewoon om even te bellen, zoals we normaal gesproken bijna elke dag wel even gewoon kletsen. We sparden wat en toen nodigde Ella me uit om even een mailtje te componeren voor de...

Wie wil verdriet delen?

Iedereen draagt verdriet en pijn bij zich. De één meer of heftiger, de ander minder of luchtiger. Onverwerkt verdriet of trauma’s staan lekker leven in de weg en leiden niet zelden tot meer ellende zoals algehele chagrijnigheid, naar gedrag, een burn-out of een...

Waar ellende vandaan komt (en wat ik ermee ga doen)

In voorbereiding op mijn Vision Quest, begin 2020, sprak ik met verschillende mensen die iets dergelijks hadden ondernomen. Een man deelde dat-ie na tien dagen bos, in stilte, op alleen water het licht had gezien en één en al vrijheid en verbinding had ervaren. Dat...

Op Vision Quest in Drenthe

Een week terug was ik op Vision Quest. Inmiddels ben ik weer - zo ongeveer - geland. Drie dagen en drie nachten was ik in mijn eentje, op alleen water, in totale stilte in het bos. Drie dagen en drie nachten was ik bezig met alles loslaten wat niet mijn essentie was...

Mee naar de toekomst en terug

We leven in een tijdperk van wereldwijde transitie. Van een geïndustrialiseerde wereld vol met uit de hand gelopen centralisatie, standaardisaties en controle, gaan we toe naar een wereld waarin steeds meer mensen, steeds meer gevoed door andere mensen, gaan denken en...

Samen door de Wadden met Oud en Nieuw

Met oud en nieuw was ik met Beau op Terschelling. We waren liever op een waddeneiland met regen, wind en leegte dan warm thuis tussen de mensen in de stad. Op Terschelling is het geweldig. Met de boot vanaf Harlingen, aankomen op West, langs de Waddenzee fietsen naar...