Vooraf / Opgelet. Ritzo gaat even de theatermaker uithangen. En wel de beginnend of eigenlijk de nog-helemaal-niet theatermaker die nog erg zoekend is.

Vanuit het Noord Nederlands Toneel ben ik uitgeleend aan Lotte van den Berg / Omsk. Bij Omsk help ik mee met het maken van de voorstelling Pleinvrees. Lotte gaat vooral over wat er in de ‘binnenzaal’ gebeurt. Ik richt me vooral op de ‘voorzaal’, de ‘buitenzaal’ en de ‘nazaal’ en wat je daar allemaal met je publiek en de wereld kunt doen. Pleinvrees gaat over eenzaamheid of over samenzijn of over beide en eigenlijk over veel meer. Op die eenzaamheid, dat samenzijn en dat meer heb ik ‘ns flink lopen kauwen en uit de verkenning deze blogpost geschreven. Herken je er iets in? Wat doet het met je? Wat mist er? Zoals gezegd: ik ben beginnend en nogal zoekend. Ik hoor graag. Heel graag zelfs.

Je leest de Volkskrant op zaterdag, af en toe de Vrij Nederland. Je houdt van diep, gelaagd en moeilijk. Je gaat voor lange termijn genieten en gezondheid. Je gaat voor liefde, aandacht, wezenlijkheid en neemt de tijd. Je bent en je leeft in het hier en nu al zorg je ook goed voor anderen en voor jezelf voor morgen. Je haalt lekkers bij de groenteboer of op de markt en houdt van ambacht, noeste arbeid en doorwrocht vakmanschap. Als je op zoek bent naar een restaurant, vraag je een bekende, schiet iemand op straat aan of je loopt binnen waar het goed voelt. Je doet aan geven en krijgt met een onvoorwaardelijke – of in elk geval met zo’n soort – slag. Teruggeven past daar goed in. Waarde creëren en geluk maken staan centraal in je leven. Net als samen zijn. Samen doen. Samen meer. Samen in dialoog en elkaar helpen. Familie en bloedbanden zijn belangrijk. Echtgenootschap past daar goed in – ook ongeringd. Je kinderen en kinderen in het algemeen zijn belangrijk voor je. Je koestert oude bekenden nog steeds. En je brengt tijd door met mensen die wezenlijk voor je zijn. Je hecht veel waarde aan je roots. In mijn geval ga je terug naar Ees, naar Drenthe. Mensen terugzien waarmee je op de kleuterschool zat. Die je jojo hebben gejat en waar je hutten mee bouwde. En heerlijk het dialect mompelen dat je vroeger sprak. Dichtbij jezelf kijken. Diep in je hart heb je wel iets met modder, bosgrond, klei, hout, gras. Sport is gezond en heerlijk. Buiten. Samen. Atletiek. Zwemmen. En laat ik tot slot yoga toch ook even noemen.

Of:

Je scrollt op Nu.nl, klikt wel’ns door naar Dumpert en vindt Geenstijl wel lachen en je hebt bergen vrienden op Facebook. Je gaat voor easy en veel en meer. Je mikt op short term highs en later komt later. Je bent druk, druk, druk en bent van het rennen, vliegen, op naar meer of beter. Je wordt geleefd al kies je daar wel zelf voor – uiteraard. Je bent altijd bereikbaar en hebt een 24/7 mindset, want je bent van de World Wide Whenever generation immers. Vluchtigheid is het gevolg. Je jaagt. Je scoort. Je bent wel van de one-night-stands en je kwakje kwijt en klaar. Zowel zakelijk als privé of beide. Je bent nogal bezig met kijken wat je worden kunt. Je denkt over daar en ooit of een andere keer of later al probeer je die doelen van later wel zo rap mogelijk te bereiken. Dromen is goed voor je. Je doet boodschappen bij de supermarkt of ordert een plofkip en verse pasta via Albert.nl. Je Googlet als je op zoek bent naar een goed restaurant, vertrouwt op de Iens app en vindt via Twitter en Facebook. Je geeft als / mits / dan en slechts dan wanneer je kunt nemen. Je bent opportunisch en egocentrisch al is daar op zich niets mis mee. Je hebt wat narcistische trekjes al vind je dat niet echt gek, want je bent gewoon goed bezig. En je komt af en toe wat ADHD-erig over. Op zich niet gek want je hebt een iPhone, een MacBook Air en je wisselt je iPad2 in zodra de 3 uit is. Geld, cash, euri’s en winst driven bepalen je dagelijks handelen en je probeert – jobhoppend – op te klimmen bij een multinational en/of je runt je eigen startup. Hoe dan ook: je mikt op de sterren en ookal mis je, dan ben je nog altijd lekker hoog in de lucht. Je houdt van challenges, battles, vechten en debat en je bent een terrier. Je gaat naar borrels en hebt drinkmaatjes of een ‘vriendengroep. Je doet hipsig. Je draagt een shiny pak of anders sneakers want dat is relaxed en vertoont kijk-mij-eens-goed-besug-zijn-gedrag. You’re a happy single al ben je op zich niet tegen playing seriële monogamie. Kinderen zijn lachen, maar niet langer dan een half uurtje. Je bent dagelijks wel een keer of vier op Like-jacht, je speelt Travellist Challenge en je speelt Drawsomething met je Facebook vrienden omdat Wordfeud passé is. Je wilt naar de nog grotere stad. Naar Londen, New York of eerst maar’ns Amsterdam? Je doet je best om vloeiend Engels te spreken. En ook met het verrijken van je Nederlands laat je zien dat je je talen spreekt. Je hebt veel met asfalt, ZOAB, plastic, aluminium. En om een beetje strak te blijven wip je wekelijks langs de sportschool. En als je een vrouw was geweest deed je misschien aan iets hips als Zumba.

Dus dat.

Herkenbaar? En waarin dan? Doet’t iets met je? Ik hoor graag. Commenten mag, net als twitteren, mailen, bellen of een koffie of biertje 🙂

Van Asostaat Groningen naar Vrijstaat Groningen!

Binnenstad Groningen. Zaterdagmiddag. Ik loop een rondje. Mensen genieten van een heerlijk herfstzonnetje. Ze pikken een terrasje. Ze keuvelen wat en shoppen wat. Heerlijk. Een aantal mensen is minder lekker bezig. Ze zijn zo verzonken in hun telefoon dat ze tegen...

Groningen. City of Millennials.

De afgelopen tijd vraag ik me steeds vaker af wat er met ons mooie Groningen aan de hand is. Waarom fietsen mensen over de stoep en gaan ze er daarbij van uit dat jij als voetganger wel even aan de kant gaat? Waarom dumpen stadjershun afval op straat, terwijl ze het...

Prikkels, prikkels en nog meer prikkelen

Door een continue multi-overprikkeling, leven we in een roes, hebben we steeds heftiger prikkels nodig en krijgen en maken we die. Daardoor hebben we steeds minder contact met onszelf en onze omgeving en doen maar wat. Onder andere fietsen op de stoep en bejaarden aan...

Een week weg uit de tijd

Begin deze week liep ik de Hondsrug op naar Emmen. Deur uit, Martinikerkhof over, Herestraat in, Hereweg af, centrum Haren rechts, links, zandpad, zandpad, appeltaart, zandpad, zandpad, 250 gram Black Angus burger, zandpad, zandpad, Emmermeer. Na 25 kilometer vond ik...

Die ene Vraag voor Nederland

Zeven jaar terug gaf ik een lezing over social media en de kracht van de massa die je daarmee kunt aanspreken. Ik stond op het podium en 300 paar ogen staarden me aan. Nooit eerder had ik de kracht van de massa zo gevoeld. 300 paar ogen. Daar konden geen 300.000...

Hoe Wilders zijn achterban vals voorlicht met van internet geplukte foto.

Vandaag houdt D66 haar congres. Kijkend naar tweets en livestream is dat een vrolijke bedoening. Geert Wilders heeft het congres opgemerkt en doet er een tweet over. Zie hieronder. Met de foto in deze tweet suggereert Wilders dat er nogal veel hoofddoekje dragende...

Hoe laten we nog meer dames ook ‘s avonds met een veilig gevoel door de tunneltjes tussen stad en Vinkhuizen fietsen?

[Status: permanent beta / nooit af] Op 17 november vroeg ik Groningers - vanuit mijn rol als aanjager van het Veranderlab Veiligheid - waar en wanneer ze zich onveilig voelden en waarom. Mijn intentie hierbij: die situaties samen onder de loep nemen, één of twee...

Wat is het nut van social media voor jou?

De eerste jaren nadat Twitter en Facebook op de wereld kwamen, was er tijdens een lezing altijd wel iemand met een vraag over het nut van social media. “Wat heb ik er nou aan dat andere mensen melden dat ze op het toilet zitten of worteltjes staan te schrappen?” Ik...

Oertijd, ijktijd. In beta.

Goed. Even lekker vaag doen. Ik deel wat dwarrelingen uit mijn hoofd. Schiet, vraag of vul gerust aan. Work in progress. Vorige week was ik met mijn vader in het Aviodrome in Lelystad (vader-zoon aanrader trouwens). Het museum vertelt onder meer het verhaal van de...

Quality kilometers in Drenthe

Vroeger was er een verband tussen tijd en afstand. Je was, je liep, je was. Je deed iets op plek A. Je deed iets op plek B. Je had contact met wat mensen. En dat was het dan. Afstand was overzichtelijk. Contact met mensen evenzo. Een dag had 16 uur. Je legde misschien...

Het is 2030. Hoe leven we samen? Mijn ideaalplaatje voor Groningen.

Liesbeth van de Wetering en Frank Brander vroegen me of ik even een pitch van vijf minuten wilde doen op de tweede bijeenkomst van het Vernieuwingsnetwerk Groningen, vanavond - ergens in Selwerd - Groningen. Het is 2030. Hoe leven we samen? Jouw ideaalplaatje voor de...

Gewoon weer samen

Mijn ouders zorgden voor mijn oma en mijn oud-oom. Want mijn moeder wilde iets terug doen. En mijn vader hielp haar dan maar dus. Koken, wassen, wonden verzorgen, mee uit rijden nemen, naar het verzorgingstehuis op en neer, wandelen, af-en-toe ‘ns flink uitgekafferd...